In Athene viert de dichter Agathon zijn overwinning in de tragediewedstrijd. Zijn gasten, onder wie Socrates, besluiten de avond door te brengen met om beurten een lofrede op de Liefde te houden. Zo vertelt de komediedichter Aristophanes dat mensen vroeger dubbel waren, en dat ze, door Zeus in tweeën gehakt, sindsdien hun andere helft zoeken.
Uit deze dialoog komt de uitdrukking “platonische liefde”. De vragen spreken nog iedereen aan: waarom hebben we lief, en wat zoeken we werkelijk in de ander?
Deze korte dialoog is geschreven als een gesprek tussen vrienden, en met de vertaling altijd voor ogen leest u hem in de taal die u leert.
