Na jaren in Parijs keert Ljoebov Ranevskaja terug naar haar landgoed in de provincie, dat tot over de oren in de schulden zit. Er moet worden beslist over het lot van de kersentuin, de tuin van haar kindertijd. Om haar heen verzamelen zich haar broer, haar dochters, de oude knecht, een eeuwige student en een koopman wiens vader lijfeigene van de familie was.
Het is het laatste toneelstuk van Tsjechov, dat hij zelf een komedie noemde: het mengt lach en weemoed in een zacht afscheid van een wereld die verdwijnt.
Volledig in dialogen geschreven leest dit korte stuk makkelijk in de taal die u leert.
