De klokkenluider van de Notre-Dame

Parijs, 1482: Esmeralda, een jonge Romavrouw, danst op de Place de Grève terwijl de stad het Zottenfeest viert. De misvormde klokkenluider van de kathedraal, Quasimodo, en aartsdiaken Claude Frollo, die hem heeft opgevoed, raken allebei door haar in verwarring. Tussen de kloostergang, het Hof der Wonderen en de schandpaal wordt het meisje de inzet van een verlangen dat zichzelf niet erkent. De roman verkent het fanatisme, het geweld van de menigte, de schoonheid en de lelijkheid, en de kathedraal als stenen geheugen van een tijdperk. Hugo maakt van het middeleeuwse Parijs een personage op zich, straat voor straat gereconstrueerd.