Urodzony nad rzeką Tormes, w nędznej rodzinie, mały Łazik zostaje przewodnikiem niewidomego żebraka, swojego pierwszego pana. Aby nie umrzeć z głodu, uczy się go okradać: pije jego wino przez słomkę i podkrada mu kiełbasę. Potem służy skąpemu księdzu, a następnie zrujnowanemu giermkowi, który kryje nędzę pod pięknymi strojami.
Ta krótka opowieść pełna sprytu i czarnego humoru, wydana bez nazwiska autora w 1554 roku, a potem zakazana przez inkwizycję, jest pierwszą w ogóle powieścią łotrzykowską.
Łazik sam z przekorą opowiada swoje przygody, a krótkie rozdziały czyta się łatwo w języku, którego się uczysz.
