O krótkości życia i inne dialogi

Sześć dialogów Seneki, z których każdy adresowany jest do bliskiej osoby, tworzy tu jedną całość. Pierwszy dowodzi, że życie nie jest krótkie, lecz że się je trwoni, zajmując wszystkim prócz życia; inne traktują o spokoju ducha, o życiu szczęśliwym i o uczonym wypoczynku. Pozostają jeszcze stałość mędrca, którego zniewaga nie dosięga, oraz pytanie o nieszczęście spadające na ludzi prawych. Teksty te rozpatrują użytek z czasu, panowanie nad namiętnościami i to, co naprawdę od nas zależy. Seneka pisze w nich raczej jako doradca niż teoretyk, zdaniami ukutymi po to, by je zapamiętać.