Wehikuł czasu

Wynalazca przedstawia przyjaciołom teorię czasu jako czwartego wymiaru, po czym znika w zbudowanej przez siebie maszynie. Wraca wyczerpany, by opowiedzieć o podróży do roku 802 701, do świata ogrodów zamieszkanego przez wątły i próżnujący lud Elojów. Pod powierzchnią ziemi żyją inne stworzenia, a podróżnik stopniowo pojmuje, co łączy oba gatunki. Opowieść bada ewolucję, podział klasowy doprowadzony do końca i odległy los ludzkości. Wells ustanawia tu podróż w czasie zarówno tematem fikcji, jak i narzędziem krytyki społecznej.