Στο Αμβούργο, ο καθηγητής Λίντενμπροκ, ένας οξύθυμος επιστήμονας, αποκρυπτογραφεί με τον ανιψιό του τον Άξελ μια παλιά περγαμηνή. Ένας Ισλανδός αλχημιστής γράφει εκεί ότι κατέβηκε ως το κέντρο της Γης από τον κρατήρα ενός ηφαιστείου. Ο καθηγητής φεύγει αμέσως για την Ισλανδία μαζί με τον Άξελ, που δεν είναι καθόλου ήσυχος, και προσλαμβάνει εκεί τον Χανς, έναν οδηγό τόσο ήρεμο όσο και δυνατό.
Κάτω από τη γη ανακαλύπτουν ατέλειωτες στοές, μια απέραντη θάλασσα και πλάσματα που έχουν χαθεί εδώ και πολύ καιρό. Ο Ιούλιος Βερν δένει τόσο καλά την επιστήμη με τη φαντασία που πιστεύουμε σε κάθε σταθμό του ταξιδιού.
Αφηγημένο από τον Άξελ, με χιούμορ και αγωνία, το μυθιστόρημα διαβάζεται εύκολα στη γλώσσα που μαθαίνετε.
