La Madono kun Pelta Mantelo

Sensignifa oficisto, dungita pro kompato en entrepreno de Ankaro, dividas sian oficejon kun Raif efendi, tradukisto pri kiu neniu scias ion. Kiam la maljunulo malsaniĝas, li konfidas al li nigran kajeron, kie legiĝas io tute alia: la Berlino de la 1920-aj jaroj kaj portreto de virino vidita en galerio. La pentristino, Maria Puder, rekonas lin, kaj komenciĝas inter ili rilato sen konvencio. La romano esploras amon, timemon kaj tion, kion vivo konservas el unu sola renkontiĝo. Sabahattin Ali kaŝas sub senkolora ekzisto pasion rakontitan kun reteno.