La Flava Tapeto

Juna virino estas kondukita de sia kuracista edzo en someran domon, por ripozi de nerva perturbo aperinta post nasko. Malpermesite skribi kaj labori, ŝi kaŝe tenas taglibron kaj pasigas siajn tagojn en ĉambro tapetita per flava papero. La motivoj de la muro finfine okupas ŝian tutan atenton, kaj ŝi kredas vidi tie moviĝi formon. La rakonto esploras hejman enfermon, la ripozkuracadon kaj la kuracistan parolon, kiu senvalorigas la pacientinon. Gilman eltiras el tio mallongan unuapersonan tekston, kie la devigo prenas la formon de koŝmaro.