در کوه‌های جنون

گروهی از کاوشگران علمی راهی قطب جنوب می‌شوند و زیر یخ‌ها به ویرانه‌های کهنی برمی‌خورند. هرچه بیش‌تر پیش می‌روند، درمی‌یابند که این سازه‌ها به تمدنی فراموش‌شده و بسیار کهن‌تر از بشریت تعلق دارد. هیئت اندک‌اندک در برابر نیروهایی نامفهوم دچار هراس می‌شود. راوی که شاهد رویدادها است، می‌کوشد حقیقت را بازسازی کند و هم‌زمان نسبت به کاوش‌های آینده هشدار دهد. این روایت فضایی خفقان‌آور و رازآلود می‌سازد و ترس از ناشناخته و مرزهای دانش انسان را می‌کاود. نویسنده وحشتی خزنده بر پایه کشف و اشاره می‌آفریند.