هریت جیکوبز در کارولینای شمالی برده به دنیا می‌آید. در نوجوانی، اربابش با پیشنهادهای ناشایستش او را آزار می‌دهد. برای گریز از او و حفاظت از فرزندانش، هفت سال در زیرشیروانی‌ای بسیار کوچک در خانه‌ی مادربزرگش پنهان می‌شود و از سوراخی کوچک بچه‌هایش را تماشا می‌کند، تا سرانجام بتواند به شمال بگریزد.
این یکی از معدود روایت‌های بردگی است که زنی نوشته است. او در آن چیزی را می‌گوید که دیگران پنهان می‌کردند: آنچه بردگی بر سر زنان و مادران می‌آورد.
او زندگی‌اش را ساده و مثل رازگویی روایت می‌کند، و روایتش را با دلی لرزان به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.
