Түнде, қарлы боран кезінде шақырылған ауыл дәрігерінің жолға шығатын аты жоқ. Түзеу колониясында бір офицер келушіге өлім жазасын орындайтын оғаш машинаны мақтанышпен көрсетеді. Аштық өнерінің шебері торында апталар бойы тамақ ішпей отырады, ал жұрт оған біртіндеп жалыға бастайды.
Кафканың осы үш мазасыз хикаясында күнделікті өмір ескертусіз түнгі қорқынышты түске айналады, ал оларды ұмыту мүмкін емес.
Қысқа әрі дәл сөйлемдермен жазылған олардың әрқайсысы үйреніп жүрген тіліңізде бір демде оқылады.
