Schoppenvrouw

Hermann, officier bij de genie, woont nacht na nacht de kaartspelen van zijn kameraden bij zonder ooit zelf in te zetten. Hij verneemt dat een oude gravin het geheim van drie winnende kaarten zou bezitten, ooit in Parijs verkregen, en besluit het haar te ontfutselen. Om haar te benaderen veinst hij liefde voor Lizaveta, de jonge verwante die bij haar inwoont, en dringt hij op een nacht het huis binnen. Het verhaal verkent de hebzucht, de koele berekening en het aandeel van het toeval dat geen enkele berekening wegneemt. Poesjkin houdt het evenwicht tussen karakterstudie en fantastisch verhaal, zonder ooit te zeggen welk van beide overheerst.