در رم قرن سوم، پس از سقوط پالمیرا، لوکیوس مانلیوس پیسو، اشراف‌زاده‌ای رومی، به دوستش فاوستا، که در شرق مانده، نامه می‌نویسد. از ملکه زنوبیا برایش می‌گوید، که شکست خورده و در نزدیکی رم تبعید شده، و از امپراتور اورلیان، جنگاوری هراس‌انگیز که تصمیم می‌گیرد مسیحیان را درهم بکوبد. حال آنکه خود پیسو هم پیرو همین دین تازه است.
این رمان رم را در روزگاری که دو دین با هم درگیرند، از درون و از نگاه شاهدی در خطر، زنده می‌کند. دنباله‌ی «زنوبیا» است، اما پیسو در آن برای فاوستا تعریف می‌کند که بر سر ملکه چه آمده است: بی‌دردسر وارد داستان می‌شویم.
به صورت نامه نوشته شده و آن را نامه به نامه به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.
