در وال استریت، حقوقدانی محرری تازه به نام بارتلبی را به کار می‌گیرد، جوانی رنگ‌پریده، کم‌حرف و در آغاز بسیار کوشا. روزی، وقتی کارفرمایش از او می‌خواهد نسخه‌ای را با او بازخوانی کند، بارتلبی فقط پاسخ می‌دهد: «ترجیح می‌دهم نکنم.» سپس همین جمله را در برابر همه‌ی درخواست‌ها تکرار می‌کند، بی‌آنکه هرگز دفتر را ترک کند.
این داستان کوتاه، هم خنده‌دار و هم نگران‌کننده، پرسشی پیش می‌کشد که فراموش نمی‌شود: با کسی که مؤدبانه و بی‌خشم همه‌چیز را رد می‌کند چه باید کرد؟ جمله‌اش، «ترجیح می‌دهم نکنم»، در همه‌ی دنیا مشهور شده است.
این داستان را یک‌نفس به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.
