در سال ۱۸۵۹، جان استوارت میل، فیلسوف، پرسشی ساده پیش می‌کشد: جامعه تا کجا حق دارد فرد را مهار کند؟ پاسخ او در یک اصل خلاصه می‌شود: هر کس باید بتواند آن‌طور که می‌خواهد بیندیشد، سخن بگوید و زندگی کند، تا وقتی که به دیگران زیان نرساند.
میل از آزادی بیان دفاع می‌کند، حتی برای اندیشه‌هایی که تکان‌دهنده‌اند، و نسبت به «استبداد اکثریت» هشدار می‌دهد. در روزگار شبکه‌های اجتماعی، استدلال‌هایش کمک می‌کنند بدانیم چه می‌توان گفت و چه را باید تحمل کرد.
با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، می‌توانید این متن بنیادین را به زبانی که یاد می‌گیرید بخوانید.
