در دولت واحد، که دیواری گرداگردش است، انسان‌ها دیگر نام ندارند، بلکه شماره دارند. همه با یک برنامه‌ی زمانی زندگی می‌کنند، در خانه‌هایی شیشه‌ای که در آن‌ها هر کس همه‌چیز را می‌بیند. د-۵۰۳، مهندس سفینه‌ای که باید این خوشبختی کامل را به سیاره‌های دیگر ببرد، برای ساکنان آن سیاره‌ها دفتر خاطراتی می‌نویسد. سپس با ای-۳۳۰ آشنا می‌شود، زنی که قواعد را رعایت نمی‌کند.
این رمان، که در اتحاد شوروی ممنوع بود، یکی از نخستین داستان‌های بزرگ درباره‌ی جامعه‌ای تمامیت‌خواه است، و جورج اورول پیش از نوشتن «۱۹۸۴» آن را خوانده بود.
مثل دفتر خاطرات و با یادداشت‌های کوتاه نوشته شده، و با ترجمه‌ای که همیشه جلوی چشمتان است، آن را به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.
