ادوارد پرندیک، بازمانده‌ی یک کشتی‌شکستگی، در جزیره‌ای دورافتاده در اقیانوس آرام پیاده می‌شود، جایی که دانشمندی رانده‌شده، دکتر مورو، با دستیارش زندگی می‌کند. شب‌ها فریادهایی از آزمایشگاه بیرون می‌آید. ساکنان عجیب جزیره قانونی را مثل دعا از بر می‌خوانند: «نباید چهار دست و پا راه رفت، این قانون است.»
اچ. جی. ولز در این کتاب پرسشی پیش می‌کشد که همیشه تازه است: علم تا کجا حق دارد پیش برود، و چه چیزی انسان را از حیوان جدا می‌کند؟
این رمان پر از تعلیق است و آن را به‌راحتی به زبانی که یاد می‌گیرید می‌خوانید.
