کاتالوگ کامل

رمانی از غرب آمریکا. حدود سال ۱۸۹۰، در کرانهٔ رود کوتنی، نزدیک مرز کانادا و ایالات متحده، دختری شانزده‌ساله که تنها در میان سرخپوستان زندگی می‌کند، برای نجات کودکی به آب یخ‌زده می‌پرد. دن اورتون، راهنمایی که در همهٔ منطقه مورد احترام است، او را به میان سفیدپوستان، به دهکدهٔ سینا فری در آیداهو، می‌برد. او آنجا خود را مونتانا می‌نامد، از گفتن اینکه از کجا آمده سر باز می‌زند و نقشهٔ مخفی جایی پر از طلا را نزد خود نگه می‌دارد. تصویری زنده از قهرمانی آزاد و بی‌پروا، در سرزمین جنگل‌ها و جویندگان طلا.

رمانی عاشقانه از انگلستان. استلا، دختری نوزده‌ساله که در ایتالیا به دنیا آمده، از یک مدرسهٔ شبانه‌روزی در فلورانس می‌گریزد و به خانهٔ عمویش، جیمز اتریج، پناه می‌برد؛ نقاشی پیر و خیال‌پرداز که در کنار رود تیمز زندگی می‌کند. آنجا با لرد لستر، وارث سرکش املاک همسایه، ویندوارد، آشنا می‌شود. میان آن دو، غرور خانواده‌ای اشرافی که زن دیگری را برای او در نظر گرفته، و جاسپر ادلستون، حقوق‌دانی که برای ازدواج با استلا به هر کاری دست می‌زند، فاصله می‌اندازند. داستان عاشقانه‌ای پر از فراز و نشیب، با قهرمانی رک و بی‌تکلف.

این متن کوتاه که در آستانه‌ی انقلاب‌های ۱۸۴۸ نوشته شد، تاریخ جوامع را رشته‌ای از نبردهای طبقاتی معرفی می‌کند. مارکس و انگلس در آن برآمدن بورژوازی، دگرگونی کار به دست صنعت و شکل‌گیری پرولتاریایی را شرح می‌دهند که به گمان آنان به سازمان یافتن فراخوانده شده است. برنامه‌ی خود را عرضه می‌کنند و دیگر جریان‌های سوسیالیستی زمانه‌شان را از نظر می‌گذرانند. کتاب نسبت میان قدرت اقتصادی و قدرت سیاسی را می‌کاود. نویسندگانش از آن فراخوانی می‌سازند که عبارت‌هایش بر واژگان سیاسی اثر گذاشته است.

دو مرد جوان از طبقهٔ اشراف برای فرار از وظایفشان دروغ می‌گویند. جک، قیّمی جدی در روستا، برای خود برادری کوچک‌تر ساخته و هر بار که برای خوش‌گذرانی به لندن می‌رود، نام او را بر خود می‌گذارد؛ آلجرنون هم دوستی بیمار به نام بانبری ساخته و هر بار که وظیفه‌ای اجتماعی حوصله‌اش را سر می‌برد، وانمود می‌کند به دیدار او می‌رود. دو زن جوان که هر دو مصمم‌اند فقط مردی را دوست بدارند که این نام را دارد، این دو دروغ را رو در روی هم قرار می‌دهند. نمایشنامه به ازدواج، آبرومندی دوران ویکتوریا و آدابی می‌پردازد که دیالوگ‌ها یکی‌یکی وارونه‌شان می‌کنند. وایلد کمدی فشرده‌ای می‌سازد که در آن هر نکتهٔ نغز داستان را پیش می‌برد.

لاک‌پشتی غول‌پیکر مردی را که روزی از او پرستاری کرده بود نجات می‌دهد، کوچک‌ترینِ سه بچه‌کوآتی از فرمان مادرش سر می‌پیچد و فلامینگویی بهای سنگینی برای خودپسندی‌اش می‌پردازد. این هشت قصه به جانوران کرانه‌های رود پارانا زبان می‌دهند؛ جانورانی که کار می‌کنند، دعوا می‌کنند و از اشتباه‌های خود درس می‌گیرند. آدم‌ها در آن‌ها گذرا پیدا می‌شوند، شکارچی یا زخمی، و جنگل بی آن‌ها ادامه می‌دهد. این مجموعه از احتیاط، یاری متقابل و قانون‌های طبیعتی می‌گوید که هیچ چیز را نمی‌بخشد. کیروگا که برای فرزندانش می‌نوشت، شوخ‌طبعی قصه‌های جانوران را با دقت کسی درمی‌آمیزد که خود در آن سرزمین زیسته است.

لورا با پدرش در قلعه‌ای دورافتاده در اشتایرمارک زندگی می‌کند، دور از هر همسایه‌ای. تصادف کالسکه‌ای مهمان جوانی به نام کارمیلا را به خانه‌شان می‌آورد که سستی و زیبایی‌اش بی‌درنگ همه را می‌فریبد. هرچه دوستی‌شان پرشورتر می‌شود، لورا ناتوان‌تر می‌گردد و مرگ‌های ناشناخته روستاهای اطراف را می‌گیرد. داستان میل ممنوع، تسلط بر دختری جوان و ترسی را می‌کاود که در مکانی بسته جا خوش می‌کند. لو فانو یک ربع قرن پیش از دراکولا، خطوط ماندگار چهره‌ی خون‌آشام را ترسیم می‌کند.

در جریان جنگ ۱۸۷۰، ده مسافر با یک دلیجان از روآنِ اشغال‌شده به دست پروسی‌ها بیرون می‌روند: چند تن از اعیان، دو راهبه، یک دموکرات و زنی روسپی که او را تپلی می‌نامند. افسری پروسی آنان را در مهمان‌خانه‌ای نگه می‌دارد و شرط خود را پیش می‌کشد، و مسافران درمی‌یابند که اصولشان چه ارزشی دارد. زن جوان، که تنها کسی بود که توشه‌اش را با آنان قسمت کرد، آماج همه‌ی فشارها می‌شود. این کتاب در کنار این داستان، یازده داستان کوتاه دیگر از موپاسان را گرد آورده که ربطی به جنگ ندارند: داستان‌هایی درباره‌ی ازدواج، خیانت، پول و سازش‌های کوچک بورژوایی. مجموعه‌ای که نگاه دقیق و طنزآمیز موپاسان به ریاکاری اجتماعی را نشان می‌دهد.

کاندید که در قصری در وستفالی بزرگ شده، از معلمش پانگلوس می‌آموزد که در بهترین جهان‌های ممکن همه چیز به بهترین شکل است. پس از آنکه به سبب بوسیدن کونگوند رانده می‌شود، از جنگ، تفتیش عقاید، زلزله‌ی لیسبون و مستعمرات آمریکا می‌گذرد. هر فاجعه درس خوش‌بینی را می‌آزماید که او همچنان تکرارش می‌کند بی‌آنکه کاملا باورش داشته باشد. این قصه شر، مشیت، بردگی و بیهودگی نظام‌هایی را می‌کاود که ادعای تبیین همه چیز دارند. ولتر با فصل‌هایی بسیار کوتاه پیش می‌رود، جایی که طنز جای استدلال را می‌گیرد.

در قفقاز دهه‌ی ۱۸۳۰، چند صدا از یک مرد می‌گویند: پچورین، افسر روس درخشان، هوشیار و ویرانگر. سروانی سالخورده ربودن دختری چرکس را بازمی‌گوید، و سپس مسافری که این روایت را شنیده، دفترهای آن مرد گمشده را به دست می‌آورد. در آن‌ها فصلی در آبگرم‌ها خوانده می‌شود که پچورین از سر بی‌کاری شاهزاده‌خانمی را می‌فریبد، و دوئلی که آن را چون آزمایشی پیش می‌برد. رمان ملال و کاری را می‌کاود که یک نسل با نیروهای به کار نیامده‌اش می‌کند. لرمانتوف تصویری تکه‌تکه می‌سازد که در آن ترتیب روایت‌ها به اندازه‌ی خود رویدادها اهمیت دارد.

رمانی از آرتور استرینگر، نویسندهٔ کانادایی، که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد و به شکل دفتر خاطرات نوشته شده است. زنی جوان از طبقهٔ مرفه نیویورک که ناگهان ورشکست شده، تقریباً بی‌آنکه فکر کند با دانکن مک‌کیل ازدواج می‌کند؛ او کانادایی اسکاتلندی‌تبار و مهندس سابقی است که اکنون در غرب کانادا گندم می‌کارد. زن با کلبه‌ای از تخته در میان چمنزار، کارگری سوئدی، مرغ‌ها، آشپزخانه و تنهایی آشنا می‌شود. او روز به روز همه چیز را برای دوستش ماتیلدا آن که در اروپا مانده تعریف می‌کند. روایتی پر از طنز و صراحت دربارهٔ آموختن زندگی تازه و آموختن زناشویی.

مردی تنها در خانه‌اش در نرماندی، دفتر روزانه‌ی آشفتگی‌هایی را می‌نویسد که از زمان گذشتن یک کشتی سه‌دکله‌ی برزیلی گریبانش را گرفته‌اند. بد می‌خوابد، شب‌ها آب تنگش را می‌نوشد بی‌آنکه به یاد بیاورد، و یقین می‌کند موجودی نامرئی کنارش زندگی می‌کند. یادداشت‌هایش که در آغاز منظم‌اند، به ستیز با حضوری می‌لغزند که نه می‌تواند نشانش دهد و نه نامش را بگوید. این مجلد گرد همین داستان، دیگر داستان‌های موپاسان را می‌آورد که در آن‌ها ترس و بی‌رحمی روزمره بر زندگی‌های تنگ کار می‌کنند. نویسنده مرز میان توهم و واقعیت را می‌کاود، بی‌آنکه هرگز حکم نهایی بدهد.

در کنتاکی، پاتریشیا ادیرِ جوان باید رزمید، خانهٔ خانوادگی‌ای را که پدربزرگش در آن زندگی می‌کند، نجات دهد. او نمایشنامه‌ای بر پایهٔ نامه‌های عاشقانهٔ جدّه‌اش می‌نویسد. در نیویورک، تهیه‌کننده‌ای به نام گادفری وندفورد نمایشنامه را بی‌آنکه بخواند می‌خرد: می‌خواهد شکست بخورد تا درسی به ستارهٔ نمایش‌هایش بدهد. اما پاتریشیا سرشار از اعتماد به برادوی می‌رسد و او عاشقش می‌شود. رمانی عاشقانه، پرشور و طنزآمیز، که میان چمنزارهای کنتاکی و دنیای تئاتر رفت‌وآمد می‌کند.

شش گفت‌وگوی سنکا که هر یک خطاب به یکی از نزدیکانش نوشته شده، اینجا یک مجموعه می‌سازند. نخستین آن‌ها می‌گوید زندگی کوتاه نیست، بلکه ما آن را هدر می‌دهیم و به همه چیز جز زیستن مشغولیم؛ دیگران از آرامش روح، زندگی خوش و فراغت اهل دانش می‌گویند. باقی به استواری فرزانه‌ای می‌پردازند که اهانت به او نمی‌رسد، و به پرسش از بدبختی‌ای که به نیکان می‌رسد. این متن‌ها کاربرد زمان، مهار شور و آنچه را که به راستی به ما بستگی دارد می‌کاوند. سنکا بیش از آنکه نظریه‌پرداز باشد، همچون رایزنی می‌نویسد، با عبارت‌هایی ساخته‌شده برای در خاطر ماندن.

نجیب‌زاده‌ای از لامانچا آن‌قدر رمان شوالیه‌ای خوانده که با نام دن کیشوت راهی جاده‌ها می‌شود. سوار بر یابویی لاغر و همراه سانچو پانزا، دهقانی پرحرف و اهل عمل، مسافرخانه‌ها را قلعه و آسیاب‌های بادی را غول می‌پندارد. لشکرکشی‌هایش به کتک و سوءتفاهم ختم می‌شود و مهترش چشم‌به‌راه جزیره‌ی وعده‌داده‌شده است. رمان فاصله‌ی میان آرمان‌ها و جهان را می‌کاود و آنچه را جنون یک مرد درباره‌ی ریشخندکنندگانش آشکار می‌کند. سروانتس مطایبه و دل‌مردگی را در روایتی در هم می‌آمیزد که شارحان خودش را می‌آفریند.

رمانی عاشقانه و آمریکایی. ادوارد کورتلنت، مردی ثروتمند و آمریکایی، پس از دو سال زندگی در جنگل‌های برمه به پاریس بازمی‌گردد تا دوباره نورا هریگن را ببیند، خواننده‌ای آمریکایی با تبار ایرلندی که با نام النورا دا توسکانا در اپرا آواز می‌خواند. وقتی او به‌زور وارد آپارتمانش می‌شود، نورا با هفت‌تیر شلیک می‌کند اما به او نمی‌خورد، سپس ناپدید می‌شود و روزنامه‌ها از آدم‌ربایی سخن می‌گویند. ماجرا به کرانه‌های دریاچهٔ کومو کشیده می‌شود، جایی که شاهزاده‌ای با ابراز علاقه‌اش او را دنبال می‌کند. آنچه دو سال پیش میان آن دو گذشته، رازی می‌ماند که رمان کم‌کم، میان کمدی و تعلیق، آشکارش می‌کند.

راوی که در آسیاب بادی متروکی در پروانس ساکن شده، داستان‌های آن دیار و مردمش را برای خوانندگان پاریسی‌اش می‌فرستد. بز آقای سگن، کشیش کوکونیان، فانوس‌بانان کرسی و زوجی سالخورده و فراموش‌شده در روستایشان از آن جمله‌اند. روایت‌ها میان مطایبه، افسانه و صحنه‌های کوتاهی می‌چرخند که در آن‌ها یک زندگی در چند صفحه جا می‌گیرد. مجموعه پروانس روستایی، پیشه‌های در حال زوالش و دلتنگی مردی را می‌کاود که از دور به آن می‌نگرد. دوده نثری ساده و آهنگین می‌نویسد که طنزش اغلب راه را بر اندوه باز می‌گذارد.

زندگی‌نامه‌ای که در سال ۱۸۸۴ در مجموعه‌ای دربارهٔ زنان نامدار منتشر شد. فلورنس فنویک میلر زندگی هریت مارتینو، زن انگلیسی، را روایت می‌کند که در ۱۸۰۲ در نوریچ در خانواده‌ای از تبار پناهندگان پروتستان فرانسوی به دنیا آمد. او که از نوجوانی ناشنوا بود و حس بویایی نداشت، نویسنده شد و با داستان‌هایی که اقتصاد را توضیح می‌دادند به موفقیتی بزرگ رسید. کتاب سفر او به آمریکا، که در آن علیه برده‌داری موضع گرفت، پنج سال بیماری‌اش، ترجمه‌اش از آثار اوگوست کنت و مقاله‌هایش برای روزنامه‌ای بزرگ در لندن را دنبال می‌کند. چهرهٔ زنی آزاد و خستگی‌ناپذیر، بر پایهٔ نامه‌هایی منتشرنشده.

کتابی در سفر و تاریخ که در سال ۱۹۱۰ در بوستون با نام مستعار فرانسیس میلتون منتشر شد. نویسنده از اقامتگاه‌های پادشاهان فرانسه در پاریس و پیرامون پایتخت دیدن می‌کند: لوور، تویلری، پاله‌رویال، ونسن، فونتنبلو، ورسای، سن‌ژرمن‌آن‌له، رامبویه، شانتیی و کومپی‌ین. او از هنر باغ‌آرایی فرانسوی و شکارهای بزرگ شاهانه نیز سخن می‌گوید. به جای تاریخ‌ها، حکایت‌هایی را گرد می‌آورد که وقایع‌نگاران قدیم به جا گذاشته‌اند. گردشی زنده در سده‌ها تاریخ فرانسه.

نیچه در نه بخش از گزین‌گویه‌ها به پیش‌داوری‌های فیلسوفان و ادعای آنان درباره‌ی حقیقتی بی‌غرض می‌تازد. خاستگاه ارزش‌های اخلاقی را وارسی می‌کند، میان اخلاق سروران و اخلاق بردگان تمایز می‌گذارد و یقین‌های دینی روزگارش را به پرسش می‌گیرد. ملاحظاتش از نظریه‌ی شناخت تا نقد آداب و رسوم در نوسان است. کتاب می‌کاود که ارزش‌ها چه ارزشی دارند و اقتدارشان را از کجا می‌گیرند. نویسنده اندیشه‌ای تحریک‌آمیز را پیش می‌برد، نوشته به صورت پاره‌ها و نه استدلال‌های پیوسته.

رمانی فکاهی و انگلیسی. در لندن، لیونل مورتیمر، وکیل جوانی بی‌موکل و نویسنده‌ای بی‌ناشر، دیگر نمی‌تواند اجاره‌اش را بپردازد. او اسبی رمیده را مهار می‌کند و به یاری زنی جوان به نام بئاتریس بلر می‌شتابد. بئاتریس از پیمانی محرمانه برایش می‌گوید که دولت‌ها در پی آن‌اند و از او می‌خواهد کمکش کند تا برای پس گرفتن آن به خانه‌ای دستبرد بزنند. لیونل با شادی می‌پذیرد. شخصیت‌های دیگری هم پایشان به ماجرا باز می‌شود، از جمله تونی وایلد، ثروتمندی بیکار و در جست‌وجوی هیجان، و کار به مسافرخانه‌ای روستایی می‌کشد. ماجرایی سبک و سرشار از پیچش و طنز.

هشت سال پیش، آن الیوت به توصیه‌ی نزدیکانش پیوندش را با افسری نیروی دریایی که ثروتی نداشت گسست. اکنون دختر کم‌رنگ خانواده‌ای است که خودبینی ورشکسته‌اش کرده، و بازگشت کاپیتان ونتورث را می‌بیند که ثروتمند شده و همه خواهانش هستند. دیدارها در حلقه‌ای تنگ پی‌درپی رخ می‌دهد، جایی که هیچ‌کس رک سخن نمی‌گوید و همه یکدیگر را می‌پایند. رمان پشیمانی، وفاداری خاموش و بار نصیحت‌هایی را می‌کاود که آدمی برخلاف میل خود می‌پذیرد. آستن در اینجا لحنی جدی‌تر برمی‌گزیند، با نگاهی به زمان از دست رفته و به آنچه فرصت دوباره می‌طلبد.

یک صبح یوزف ک.، صاحب امضای یک بانک، در اتاقش به دست دو نگهبان بازداشت می‌شود که چیزی از اتهام نمی‌گویند و می‌گذارند به دفترش برود. دادرسی بی‌آنکه هرگز برایش توضیح داده شود ادامه می‌یابد، در زیرشیروانی ساختمانی در حومه که دادگاهی انباشته از پرونده در آن نشسته است. ک. با وکیلی بیمار، نقاشی که از قضات نان می‌خورد و بازرگانی که دادرسی خودش بلعیده‌اش مشورت می‌کند. هر اقدام او را در اداره‌ای فرو می‌برد که کسی درجات بالایش را ندیده است. رمان که پس از مرگ کافکا منتشر شد، گناه، اقتدار و مرجعی را می‌کاود که هرگز به آن نمی‌رسیم.

رمانی آمریکایی. در کنتاکی، در سال ۱۹۲۵، اِلن گَدی شانزده‌ساله در مزرعهٔ خانوادگی‌ای کار می‌کند که یکی از نیاکان فرانسوی‌اش بنیان گذاشته است. پدرش، کاتولیکی سخت‌گیر، همهٔ امیدش را به خواهر کوچک‌تر، فرانکی، بسته است که پیانو می‌آموزد. الن دل‌باختهٔ کریستین، کارگر جوان مزرعه، می‌شود؛ اما او به الن تعرض می‌کند و ناپدید می‌شود. الن که باردار شده، وضعش را از خانواده پنهان می‌کند و مزرعه را ترک می‌کند. رمان او را در طول دوازده سال، از میان رکود بزرگ، همراه با آهنگ فصل‌ها، دام‌ها و ترانه‌های محلی دنبال می‌کند. تصویری حساس و بی‌پرده از زندگی روستایی.

رمانی از کامپتون مکنزی، نویسندهٔ بریتانیایی، که در سال ۱۹۱۱ منتشر شد. در قرن هجدهم، کرتن ولز، شهرکی خیالی با چشمه‌های آب معدنی در انگلستان، با آهنگ حمام‌ها، مجالس رقص و میزهای قمار زندگی می‌کند و بو ریپل، داور ظرافت و آداب، بر آن فرمان می‌راند. فرانسیس ورنون، قماربازی پربدهی، به فیلیدا کورتین جوان، که مادرش به خاطر مسئله‌ای ارثی می‌خواهد مانع ازدواجش شود، ابراز عشق می‌کند و از گریختن با هم سخن می‌گوید، در حالی که شاعری جوان به نام چارلز لاولی می‌کوشد دل او را به دست آورد. کمدی آدابی پر از ظرافت، نوشته‌شده به زبان قرن هجدهم.