Harriet Jacobs naskiĝas sklavino en Norda Karolino. Adoleskantino, ŝi estas persekutata de la avancoj de sia mastro. Por eskapi de li kaj protekti siajn infanojn, ŝi kaŝiĝas dum sep jaroj en eta subtegmento, ĉe sia avino, de kie ŝi rigardas siajn infanojn tra malgranda truo, antaŭ ol povi fuĝi al la Nordo.
Ĝi estas unu el la maloftaj rakontoj pri sklaveco verkitaj de virino. Ŝi diras en ĝi tion, kion la aliaj prisilentis: kion la sklaveco suferigis al la virinoj kaj al la patrinoj.
Ŝi rakontas sian vivon simple, kiel konfeson, kaj ŝia rakonto legiĝas kun emocio en la lingvo, kiun vi lernas.
