Laura vivas sola kun sia patro en izolita kastelo en Stirio, for de ĉiu najbaro. Iun vesperon, akcidento de kaleŝo lasas sub ilia tegmento junan nekonatinon, Carmilla, belan, langvoran kaj plenan de tenero por Laura. Baldaŭ junulinoj mortas en la ĉirkaŭaj vilaĝoj, kaj Laura mem malfortiĝas, ĝenata de strangaj sonĝoj.
Carmilla ellitiĝas malfrue kaj rifuzas diri, de kie ŝi venas: en tio kuŝas ŝia tuta mistero. Ĉi tiu mallonga romano, aperinta kvaronon da jarcento antaŭ „Drakulo“, por longe fiksis la figuron de la vampirino.
Rakontita de Laura, kiel konfeso, ĝi legiĝas unuspire en la lingvo, kiun vi lernas.
