Frankenstein

Victor Frankenstein, brila juna sciencisto, sukcesas krei vivon el senviva materio, sed tuj forpuŝas sian estaĵon, terurita de ĝia aspekto. Lasita al si mem, la estaĵo, kiun li kreis, evoluigas konscion kaj emociojn, sed frontas rifuzon kaj solecon. Lia serĉo je akcepto iom post iom transformiĝas en deziron je venĝo kontraŭ sia kreinto. Tra ĉi tiu tragedia rilato, la rakonto pridemandas sciencan respondecon, la limojn de progreso kaj la naturon de homeco. La aŭtorino proponas malluman kaj kaptan verkon pri kreado, forlaso kaj neantaŭvideblaj konsekvencoj de ambicio.