Lucy Honeychurch, juna anglino, malkovras Florencon kun sia kuzino, kiu atente gardas ŝin. En la pensiono, ilia ĉambro ne havas la promesitan vidon. Stranga maljuna sinjoro, sinjoro Emerson, tiam proponas al ili sian ĉambron kaj tiun de sia filo George. Reveninte en Anglion, Lucy fianĉiĝas kun Cecil, klera kaj tre deca viro, sed ŝi ne forgesas Italion.
Inter komedio kaj amhistorio, Forster tenere mokas la konvenaĵojn, kaj starigas simplan demandon: ĉu oni aŭskultu tion, kion oni atendas de ni, aŭ tion, kion oni sentas?
Ĝiaj dialogoj plenaj de humuro faras ĝin agrabla legaĵo en la lingvo, kiun vi lernas.
