Lu Xun rememoras sian infanaĝon kaj junecon: la ĝardenon de la cent plantoj, kie li ludis, sian maljunan vartistinon kaj la libron de monstroj, kiun ŝi donacis al li, la templan feston, kiun li povis vidi nur post kiam li deklamis sian lecionon. Poste venas la malsano de lia patro, kaj liaj studjaroj en Japanio, ĉe lia profesoro Fujino.
Dek dolĉamaraj memoroj, en kiuj oni malkovras la infanaĝon de la plej granda moderna ĉina verkisto, kaj la iaman Ĉinion.
Ĉi tiu mallonga libro legiĝas memoron post memoro, en la lingvo, kiun vi lernas.
