Juna virino, elĉerpita post la naskiĝo de sia bebo, estas instalita de sia edzo kuracisto en malnova domo luita por la somero. Oni malpermesas al ŝi skribi kaj labori, kaj ŝi pasigas siajn tagojn en ĉambro tapetita per abomena flava tapeto. Ŝi kaŝe skribas taglibron, kaj fine kredas, ke formo moviĝas malantaŭ la desegnaĵoj de la muro.
Charlotte Perkins Gilman mem travivis tian ripozkuracon, kaj ĉi tiu mallonga rakonto naskas malkomforton, kiu kreskas ĉe ĉiu paĝo.
Ĝi legiĝas unuspire en la lingvo, kiun vi lernas.
